Στήλη: Ο μπαμπάς εξομολογείται

Inline Images - Στήλη: Ο μπαμπάς εξομολογείται

«Θέλω να σε βοηθήσω, μπαμπά!» - Ποιο είναι το αντίθετο του καλού; Η καλή πρόθεση!

Τα πράγματα έχουν ως εξής: Σήμερα κανείς δεν ακούει πλέον τη φράση «Θέλω να σε βοηθήσω». Το αυτοκίνητο δεν παίρνει μπροστά και ο γείτονας έρχεται με τα καλώδια φόρτισης; Ξέχνα το. Ανακοινώνεις ότι μετακομίζεις και όλοι θέλουν να βάλουν ένα χεράκι; Ναι, καλά. Χαίρομαι λοιπόν για το ότι τουλάχιστον οι μικρότεροι είναι ακόμα ιδεαλιστές και πρόθυμοι.

Η επιθυμία τους αυτή να κάνουν κάτι, πρέπει να ενθαρρύνεται πάση θυσία. Πάση θυσία; Ε, καλά, σήμερα θα χρησιμοποιούσα μια πιο ήπια έκφραση. Τότε όμως δεν το είχα ακόμα συνειδητοποιήσει.

 

Σάββατο πρωί, η μητέρα έχει βγει βόλτα με το μωρό. Εγώ έχω υποσχεθεί να καθαρίσω την κουζίνα και να βάλω μπουγάδα. Ο δίχρονος γιος μου βρίσκει την ιστορία της μπουγάδας συναρπαστική: «Θέλω να σε βοηθήσω, μπαμπά!» – εννοείται. Είμαστε ομάδα. Εγώ ξεχωρίζω τα ρούχα, εκείνος τα βάζει στο πλυντήριο – και στη συνέχεια τα βγάζει και πάλι – και μετά εγώ τα ξαναβάζω.

 

Ωχ, τη βάψαμε, τέλειωσε το απορρυπαντικό. Αρπάζω το παιδί και τρέχω να ψωνίσω στο Lidl που απέχει πέντε λεπτά – και μια και βρίσκομαι εκεί, ας πάρω και μερικά λουλούδια. Να κάνω ευτυχισμένη την κυρά - χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.

 

Λοιπόν, το πλυντήριο στριφογυρίζει, τώρα είναι η σειρά της κουζίνας

Τακτοποιώ, σκουπίζω, φτιάχνω – το παιδί εξακολουθεί να θέλει να βοηθήσει και αδειάζει και ξαναγεμίζει τα κάτω συρτάρια. Κατσαρόλες και (όπως πίστευα ο ανίδεος) ακίνδυνες προμήθειες. Καθώς πηγαίνω να φέρω τον κουβά και αναρωτιέμαι γιατί οι κάλτσες μου είναι βρεγμένες, βλέπω μπροστά μου την κόλαση. Το πλυντήριο βγάζει νερά και το χολ έχει πλημμυρίσει. Να πάρει. Το νερό είναι ροζ. Η μπουγάδα ήταν ασπρόρουχα. Χάλια. Στο χολ έχουμε παρκέ. Απορροφά τέλεια το νερό. Κάνε κάτι. Τώρα. Αφήνω τα πάντα, μαζεύω τα νερά, σκουπίζω, επιθεωρώ. Πώς στην ευχή συνέβη αυτό; Ανοίγω την πόρτα του πλυντηρίου και ψαρεύω μέσα από το σχισμένο λάστιχο της μόνωσης ένα μεταλλικό περονοφόρο της Matchbox.

Αυτά λοιπόν ως προς το «θέλω βοηθήσω»

Το κουδούνι χτυπάει και στην είσοδο στέκονται η μητέρα με το μωρό που κοιτάζουν κάπου πίσω μου, προς την κουζίνα. Ανοίγουν στόματα. Γουρλώνουν μάτια. Και το μωρό. Μπορεί να βλέπει ήδη τόσο μακριά; Στα μάτια τους διακρίνω ότι ήταν σοφή η απόφασή μου να αγοράσω και λουλούδια από το Lidl. Γυρίζω αργά το κεφάλι μου και ακολουθώ τα σοκαρισμένα πρόσωπα.

 

Γι’ αυτό είχα ησυχία τόση ώρα... Ένα άδειο μπουκάλι ηλιέλαιο και ένα άδειο μπουκάλι λάδι τρούφας (αμάν!) κείτονται δίπλα σε ένα εκστασιασμένο δίχρονο. Το οποίο με τη σειρά του βρίσκεται μέσα σε μια λίμνη από λάδι και αλεύρι και σχηματίζει στο πάτωμα αγγέλους με τα χεράκια και τα ποδαράκια του. Δημιουργικό. Πολύ γλυκό. Επιδέξιο. Καμία ελπίδα, αδύνατο, δεν υπάρχει τίποτε να ωραιοποιήσω.

 

Το παρκέ; Όχι, στην κουζίνα δεν έχουμε παρκέ. Έχουμε πλακάκια τερακότας, να πάρει! Και έναν λεκέ σε σχήμα αγγέλου που θα μας θυμίζει για αρκετό καιρό το «θέλω να σε βοηθήσω, μπαμπά!».